دنيا...

دنیا محل گذرگاهی است،آغاز و پايان نا پايدار، راهي

نه همواريكبار از آن خواهي گذشتن، آه يكبار  فقط يكبار..

دنيا گذرگاهي است

صدسال اگر جان را بفرسايي

صد قرن اگر آن را بپيمايي   راز وجودش را نداني چيست؟

تاريك و روشن

زشت و زيبا

تلخ و شيرين

آميزه اي از اشك و لبخند

انسان سرگردان در او

اين لحظه ي غمگين، آن لحظه ي خرسند

آري جهان آيينه واري است، در آن چه ميخواهي ببيني؟

زيبايي و روشني در اين آيينه از ماست، نيز مهرباني..

تا خود كدامين را بخواهي برگزيني...

                       .......