صد بار بوده ام به صفا در برابرت                                  هر بار دیده ام که در آیینه نیستی؟

یک عمر از نجابت آیینه گفته ام                                 با من نبوده ای و بگو با کی زیستی؟

دیری است در حضور تو آتش گرفته ام                        ای عشق ای شکیبا با کی زیستی؟

لب بسته ای و باز به لب نام روشنت                           هر گز برای این دلم آیا گریستی؟

عالم تمام جمع پریشان توست                             از من مپرس چیست غمت یا که چیستی؟

تا هست یک نفس بر ارم به خاطری                         می خوانمت،اگر چه در آیینه نیستی؟

عجب معلم تلخی است تجربه اول امتحان

می گیرد سپس می آموزد.