سالی که با تمام خاطرات خوب و تلخ آن برایم به پایان رسید

که بیشتر آن خاطرات تلخ من بود.از اون روز اولی که باشگاه

بدنسازی خودم را عوض کردم و دیگر تا الان نتونستم برم فهمیدم

که سال سختی در انتظار من است.دادن مغازه سوپر مارکت بعد از

۵ سال بدلیل زیاید کردن اجاره مغازه ـ ۴ ماه بیکار بودن در خانه و

حرفهایی که در موقع بیکاری شنیدم ـ بعد رو انداختن به مردم و منت

گزاشتن بر من ـ بعد به جنوب کشور(عسلویه) برای کار ـآنجا فهمیدم

که من نمیتونم کار کنم چون آنها آدمهای پاک و راستگو نمی خواهند

بلکه آدمهایی می خواهند که چاپلوس و دروغگو ، به همین خاطر

چون من این خصوصیات را نداشتم و نتوستم شخصیت خودم را به

خاطر پول از بین ببرم برگشتم تا بیکار بشم ولی تن به این کارها

ندهم.پیچ خوردن پای چپم و حدود ۴۰ روز یکچا نشینی(۳۰ روز

عصا و ۱۰ روزفیزوتراپی).و... تنها خاطرات خوبم در سال ۸۵

بودن در کنار شما دوستان خوبم بود که شما با نظر دادن به متنهایم

دل تنهایی منو شاد کردید و از شما ممنونم.امیدوارم که در زیر سایه

شما در سال جدید بتونم مطالبی بسی زیباتر در وبلاگم بیاورم و از

خدای منان می خواهم سال بسیار خوبی با آرزوهای بزرگ و دست

یافتنی در کنار خانواده گرامیتان داشته باشید.

در دعای تحویل سال هادی این دوست کوچیکتون را فراموش نکنید.

به خداوند ایمان داشته باشید و همواره به او توکل کنید و بدانید که

خداوند در همه مراحل زندگی پشتیبان شماست.

می خواهم ناله های محزون دقایق عرفانی شبم گوش افلاک را کر کند...

باید در اعماق تیرگی قلب خون آلوده ی زمان تراژادی مرکب یک عشق نا تمام

که همانطور دلشکسته ناتمام ماند را در گوش دیوارهای گلی قبرستان قلبم فریاد

کنم، با یک قطره اشک دل افسرده ی دیروز مونده.  آه بر من خرده مگیر غرق

پاییزم   دگر آب از سر گشته  اشکهایم  مرا در خود غرق کرده اند

باور کن خفه شده ام، باور کن...........

" تقدیم به تمامی مجنون دلانی که زیر این آسمون آبی سرگردانند؟